ما در دنیایی دیجیتال زندگی میکنیم. فناوریهای دیجیتال با سرعتی بالا در حال رشد هستند و هرروزه فرصتهای جدیدی را میسازند. امروزه مردم بواسطه پیشرفتهای فناوری، به نسبت تمام دورههای تاریخ انسانها دسترسی بیشتری به دانش، خدمات و منابع دارند. تأثیرات مثبت اتوماسیون، هوش مصنوعی و اینترنت اشیا تقریبا در همه کشورها، صنایع و زندگی روزمره افراد قابل مشاهده است. گرچه گسترش این فناوریها در تمام دنیا اتفاق افتاده است اما این همه گیری در همه جا یکسان و متعادل نبوده است. درک میزان آمادگی دیجیتال کشورها در دنیا برای خلق آینده‌ای همه گیر در همه کشورها بسیار مهم است.
برای کشف شواهد کلیدی و درک بهتر اهمیت و مفهوم آمادگی دیجیتال در کشورهای مختلف مدلی کل نگر توسط Cisco معرفی و ارائه شده که تمام ارکان فناوری از جمله نیازهای اساسی، توسعه نیروی انسانی و فضای استارتاپی و کسب و کاری مربوطه را مورد بررسی قرار میدهد. اگرچه دسترسی به فناوری و زیرساختهای مناسب برای حمایت از فناوریهای دیجیتال امری حیاتی محسوب میشود اما در صورتی که افراد و جمعیت یک کشور از دسترسی به نیازهای اولیه انسانی مانند آموزش یا آب آشامیدنی مناسب بی بهره باشند فناوریهای دیجیتال نمی توانند تمام ظرفیتها و امکانات خود را به منصه ظهور برسانند. این مدل کل نگر میتواند میزان امادگی دیجیتال هر کشوری را به شکلی مناسب بیان کند و اقدامات و سرمایه گذاریهای متناسب برای پیشرفت را نیز مشخص کند. کشورها به لحاظ میزان آمادگی دیجیتال در این گزارش در سه دسته تقسیم بندی شده اند: فعال، در حال شتابگیری و اشاعه دهنده و قدرتمند. هیچکدام از کشورهای مورد بررسی نتوانستند در همه ابعاد کامل باشند و کشورهایی که امتیاز پایین تری از بقیه داشته اند )کشورهای فعال( بایستی سرمایه گذاری و تمرکز بیشتری بر بخش نیازهای اساسی انسانی و توسعه نیروی انسانی داشته باشند. با توجه به رشد سریع و پیوسته فناوری نیاز روزافزونی به استعدادهای مربوط به بخشهای مختلف و رو به رشد فناوری در دنیا وجود دارد.
کشورهای مربوط به نیمه میانی )کشورهای در حال شتابگیری( بایستی سرمایه گذاری بسیاری بر روی بخش راحتی انجام کسب و کار انجام دهند. نتایج این مطالعه نشان داد که صرفنظر از جایگاه و آمادگی دیجیتال، کشورها بایستی به منظور توسعه مستمر و همه جانبه فناوریهای دیجیتال سرمایه گذای سنگینی بر روی بخش توسعه نیروی انسانی مناسب انجام دهند. نتایج این پژوهش میتواند به شکل مستقیم و غیرمستقیم جهت شناسایی و توسعه سرمایه گذاری در بخشهای مورد نیاز جهت رشد و تداوم حوزههای فناورانه اقتصاد دیجیتال بکار گرفته شود.